Yılın Filmi: ROMA

Alfanso Cuaron’ nun bol ödüllü yılın en çok konuşulan filmi Roma, yönetmenin kendi çocukluğunun geçtiği topraklarda, kendi yaşamına dair anıları ele alan, çocukluğunda ki bakıcısına adadığı otobiyografik bir film.

1970′ lerin Meksika’ sın da devlet destekli milis güçler ile öğrenci hareketleriyle sarsılan bir ülkede orta sınıf bir ailenin hayatındaki çalkantılı bir yılı ve değişimlerle baş etmeye çalışmasını konu ediniyor.

Karakter Bakış Açısının Şahaneliği

Evin hizmetçisi Cleo (Yalitza Aparicio) ailenin bir üyesi olup çok sevilse de aralarındaki keskin çizginin farkında bir karakter. Hikayenin devamı onun gözünden anlatılıyor. Evin annesi Sofia, kocasının yokluğuyla baş etmeye çalışan daha hassas bir karakter. Burada güçlü bir kadın ve daha hassas bir kadın arasındaki farklılığı da ele alan yönetmen karakter bakış açısını şahane bir kurguyla sunuyor.

Orta Sınıf Aileler, Hizmetçiler ve Köpekler

Ataerkil sistemin içinde kadın-erkek ilişkileri, ailevi sorunlar, anne olmak, çocuk olmak, sınıfsal ayrım gibi konular senaryoya yedirilmiştir.Özellikle sınıfsal ayrım konusunda filmde üç sınıf vardır. Bunlar: Orta sınıf aileler, hizmetçiler ve köpekler. Öyle ki iç içe yaşamalarına rağmen hepsinin bir yeri olduğu unutturulmuyor.

Her Sahne Fotoğraf Karesi

Filmi için ” Sinema için sinema salonlarında perdede izlenecek şekilde çektiğini” söyleyen Cuaron, teknik açıdan filmini üst düzeye taşıyor. Görüntü yönetimi çok iyi olmasıyla birlikte siyah-beyaz çekilmiştir. Film paralel çekimler, geniş açılı görüntüler, uzun planların çokluğuyla ilgi çekerken yakın çekimlerin neredeyse olmadığını görüyoruz. Genel olarak filmden olumlu tepkiler alınsa da belli bir kesim için noksan yönleri olan bir filmdi. Hatıralarımızda kalacağa benzeyen Roma izlenmeye değer bir film.