Malcom and Marie: Birinin Sizi Dal Gibi Kırmasıdır

Malcolm umut vaat eden genç yönetmen filminin galasından beraber döndükleri uyuşturucu bağımlısı eski oyuncu Marie ile arasındaki gerilimin farkında olmasına rağmen filminin başarısını kendince kutlamak ister. Marie ise bu başarısını kime borçlu olduğunun altını çizer.

Euphoria’nın yönetmeni Sam Levinson’ın pandemi döneminde sessiz sakince çektiği filmi Malcolm and Marie 5 Şubat’ta Netflix’te yayımlandı. Malcolm and Marie tek mekan, tek plan, tek konu ve iki oyuncuyla ne kadar iyi olursa o kadar iyi bir film. Zendaya ve John David Washington’ın oyunculuklarıyla yükselttiği filmin ritmi yer yer fazla oyunculuk performanslarıyla gölgeleniyor. Zendaya’nın filmde olgunlaştığını görüyoruz. Sergilediği performans o kadar doğal ki, ileride yer alacağı projeler için bir referans niteliğinde. Yükselen yıldız John David Washington, genel itibariyle filmin ruhuna uygun bir performans sergileyip, ondan başkası olsa olmazdı dedirtse de bazı yerlerde abartılı performansıyla dikkat çekiyor.

Birinin Size Peynirli Makarna Yapması

Mayınlı arazide önce birinin önden gitmesi gerekiyorsa, bu tek plan filmde o önden giden genelde Marie oluyor. Marie evin, filmin, Malcolm’ın bel kemiği. O olmadan hep bir endişe hep bir huzursuzluk vukuu buluyor. Tartışacaklarını bile bile gece Malcolm’a peynirli makarna yapan yine Marie, onu hor görmesine rağmen makarnadan ikinci tabağı alan ise Malcolm.

Aşk Nedir?

İkili zıtlıklar, itme çekmeler ile adeta gerilim hattındalar. Bağırıyorlar, ağlıyorlar, içiyorlar öpüşüyorlar tüm gece… Film uzun bir sevişme. Tüm gece süren doyumsuz acı bir haz… Yer yer birbirlerini kırmaktan hiç çekinmiyorlar. Birbirlerine olan nefretlerini kusuyorlar. Acizliklerini yüzüne vuruyorlar. Aşk bu mudur? Aşk biraz rezilce midir? Bir yerden sonra iğreniyorsun. Bir taraf seçmeye meyil ediyorsun ama karakterlerin birbirleri üzerinde kurduğu psikolojik şiddet geri adım atmanıza yol açıyor. Çoğu sahnede içiniz eziliyor. Duygusal acının iyi bir şekilde yansıtıldığı sahneler vardı.

Marie’nin Yokluğu

Malcolm’ ın kayıtsızlığının altında bir yerlerde bir endişe seziyorsunuz. Marie’ ye her seslendiğinde cevap alamayışında bir endişe bir tedirginlik peydah oluyor. Bu belki onu kaybetme korkusu veya kendine zarar vereceği endişesi veya ona destek olan büyük kaynağını yitirecek olmanın huzursuzluğudur. Sonuçta sebep ne olursa olsun Marie’nin yokluğunda bir endişe var.

Marie, beklentisi az gibi görünse de aslında güvenmeye çalıştığı ve sevdiği insana karşı kırgınlıklarla dolu. İçinin camları derisine batıyor. Yırtıp kanatıyor onu. Sakinliğinin altında öfke ve üzüntü var. Bir şeyleri kaybetmiş olmanın derin hüsranını görüyoruz onda.

Film o kadar kaotik bir hal almış ki bir yerden sonra kimin ne dediği ne hissettiği silikleşiyor. Çok fazla replik olan bir film sonucunda yerini gürültüye bırakıyor. Karakterler dakikalarca neredeyse nefessiz konuşuyorlar.

Siyahi yönetmenler Politik Filmler Mi Yapmalı?

Tüm bunların yanında altı çizilen konular da vardı. Bunların başında ırkçılık, sinema sektörü, toplumsal cinsiyet normları gibi konulara değinilmişti. Siyahi bir yönetmen olan Malcolm, ‘Siyahi olduğu için filmleri politik mi olmalıydı?’ Bu soruyu başta kendine sonra seyirciye soran Malcolm, kendi ikileminde boğuşurken aynı zamanda günümüzde ırkçılığı konu alan filmlere olan eleştirileri de kendince tiye alıyor. Cinsiyetçilik üzerinden bir yaklaşım sergilense de bu sadece bir tarafın zayıf veya güçlülüğü üzerine konumlandırılmıyor. Aynı zamanda kişilerin fiziksel özellikleri üzerinden üstünlük sağlanabileceğini söylüyor. Marie’nin sıska oluşunun, göğüslerinin ve kalçasının küçüklüğünün üstünde durulması gibi.

Film siyah beyaz oluşuyla zıtlıklar üzerine kurulu olacağının sinyalini veriyor bizlere. Tanıtımlarda “Bu bir aşk hikayesi değil, bu aşkın hikayesi” olarak bahsedilse de, izleyiciye ‘Aşk bu mudur?’, ‘Aşk, birbirimize yaptıklarımız veya yapmadıklarımızın muhasebesini tutmak mıdır?’ veya ‘Sadece sana baksam da aşk olur mu?’ gibi soruları sorduruyor. Filmde söyledikleri gibi ‘Bu bir başyapıttır!’ demeyeceğim. Bu bir yıkımdır. Bu birinin sizi dal gibi kırmasıdır.